«…Κι έπειτα μόλις ο κόσμος ξαναβρήκε τον εαυτό του και τις υποθέσεις του ένας Παλαιστίνιος παρέβη την εκεχειρία. Την ίδια στιγμή ένας λευκός σκότωσε έναν μαύρο στη Γερμανία, ένας μαύρος δύο λευκούς στη Νότιο Αφρική κι ένας διαταραγμένος νεαρός έσπειρε τον θάνατο σε ένα αμερικάνικο πανεπιστήμιο με την καραμπίνα που του είχε προσφερθεί από την τράπεζα με το άνοιγμα του λογαριασμού του, μια ομάδα πέντε λαθροξυλοκόπων σκότωσε πέντε μέλη μιας φυλής Αμαζονίων, ένας Ιρανός σκότωσε έναν Ιρακινό, ένας Ιρακινός σκότωσε έναν Ιρανό, ένας Πακιστανός έριξε βιτριόλι στο πρόσωπο της γυναίκας του επειδή είχε κοιτάξει έναν άλλο Πακιστανό, ένας Βραζιλιάνος σκότωσε μια ηλικιωμένη γυναίκα προσπαθώντας να της αρπάξει την τσάντα. Ένας τρομοκράτης της Αλ Νούρσα σκότωσε δέκα πολίτες και τραυμάτισε σαράντα τρεις σε βομβιστική επίθεση αυτοκτονίας στην αγορά της Δαμασκού κι ένας καταθλιπτικός Περουβιανός πήδηξε από την κορυφή ενός οκταώροφου κτηρίου, χωρίς να απαλλαγεί από το πόντσο του και τους αυλούς του Πανός που κρατούσε, συνθλίβοντας κατά την πτώση του δύο αθώους περαστικούς.
Ο κόσμος είχε επανέλθει στο φυσιολογικό.»
Απόσπασμα από το βιβλίο:
Το κοριτσάκι που είχε καταπιεί ένα σύννεφο μεγάλο σαν τον πύργο του Άιφελ - Ρομαίν Πουερτολάς.
Μέσα σε μια και μόνο παράγραφο, ενός βιβλίου που έχει ως κύρια στοιχεία του χιούμορ, το σαρκασμό και την ονειροπόληση, κατάφερε ο συγγραφέας να συμπεριλάβει μερικά συνήθη γεγονότα του σύγχρονου κόσμου. Γεγονότα που όσο κι αν δεν μας επηρεάζουν άμεσα ή δεν συμβαίνουν στο δίπλα σπίτι, στη διπλανή γειτονιά ή τη διπλανή πόλη, μπορεί να συμβαίνουν στη δίπλα χώρα. Γεγονότα που έχουν αντίκρισμα στην ανθρώπινη ζωή και τα ανθρώπινα δικαιώματα ,που εδώ και δεκαετίες έχουν καθιερωθεί, κι όσο κι αν φαίνεται ακατόρθωτο καταπατώνται ένα ένα στο σύγχρονο κόσμο. Μάλιστα όχι μόνο στον αναπτυσσόμενο και ημιεκπαιδευμένο τμήμα του πλανήτη, αλλά και στην ανέκαθεν πιο λόγια και φιλελεύθερη Ευρώπη που τα κράτη της αποτελούν πρότυπα των υπολοίπων.
Πραγματικά οι ειδήσεις μας ενημερώνουν ανά περιόδους για τα πιο ειδεχθή και απρόσμενα συμβάντα ωστόσο φροντίζουν πάντα να τα καλύπτουν με μεγάλες δόσεις ρηχών και ανούσιων γεγονότων, ώστε στο τέλος να μην μπορούμε να αντιληφθούμε τη βιαιότητα και τις θλιβερές καταστάσεις που ευρύτερα επικρατούν. Κι έτσι λοιπόν η δολοφονία τριάντα ατόμων από ένα ψυχασθενή σε μια μέχρι στιγμής φιλήσυχη πόλη ή οι συνεχείς αποκεφαλισμοί αθώων πολιτών από τζιχαντιστές, μετά το πέρασμα μιας εβδομάδας θεωρούνται πεπερασμένα γεγονότα που δεν ωφελεί σε τίποτα να τα συζητάμε πια. Ωστόσο δεν είναι απλά ο σημερινός άνθρωπος και των πέντε ηπείρων τόσο αναίσθητος και αδιάφορος αλλά έχει πλημμυρίσει το μυαλό του από άχρηστες πληροφορίες, από φαινομενικές φιλοδοξίες από συνεχώς αυξανόμενους στόχους προς υλοποίηση κι αυτά μέσα σε μια καθημερινότητα που μετά βίας σου δίνει λίγο χρόνο για να ανασάνεις.
Πιστεύω βεβαία ακόμα μέσα μου στην ικανότητα του καθενός από εμάς να συναισθανθεί και να προσπαθήσει για την ασφάλεια και την ελευθερία όλων των πνευματικά και σωματικά υποδουλωμένων ανθρώπων. Όταν διώξει τη θολή εικόνα από το μυαλό του και αντιμετωπίσει κριτικά και ανθρωπιστικά τις πληροφορίες που έρχονται κάθε μέρα θα μπορέσει να αντιληφθεί τη βιαιότητα που υπάρχει σε τόσους διαφορετικούς πυρήνες πάνω στο σώμα της γης και θα νιώσει αυτή την αδικία, την σκληρότητα, την πνευματική οχύρωση σε προδιαγεγραμμένες ιδέες, την καταπίεση, την πείνα, να στοιχειώνουν τον ίδιο όσα χιλιόμετρα μακριά κι αν βρίσκεται και παράλληλα την ανάγκη να τα υπερνικήσει. Γιατί η ανάγκη αυτή υπάρχει μέσα σε κάθε νέο, εκπαιδευμένο και φιλελεύθερο άτομο που τα όνειρα του είναι να αποτελεί μέρος ενός ειρηνικού, δίκαιου, ελεύθερου, εξελισσόμενου, εκπαιδευμένου και ισότιμου προς όλους κόσμου.
Βελουδένια Μήλια
Ο κόσμος είχε επανέλθει στο φυσιολογικό.»
Απόσπασμα από το βιβλίο:
Το κοριτσάκι που είχε καταπιεί ένα σύννεφο μεγάλο σαν τον πύργο του Άιφελ - Ρομαίν Πουερτολάς.
Μέσα σε μια και μόνο παράγραφο, ενός βιβλίου που έχει ως κύρια στοιχεία του χιούμορ, το σαρκασμό και την ονειροπόληση, κατάφερε ο συγγραφέας να συμπεριλάβει μερικά συνήθη γεγονότα του σύγχρονου κόσμου. Γεγονότα που όσο κι αν δεν μας επηρεάζουν άμεσα ή δεν συμβαίνουν στο δίπλα σπίτι, στη διπλανή γειτονιά ή τη διπλανή πόλη, μπορεί να συμβαίνουν στη δίπλα χώρα. Γεγονότα που έχουν αντίκρισμα στην ανθρώπινη ζωή και τα ανθρώπινα δικαιώματα ,που εδώ και δεκαετίες έχουν καθιερωθεί, κι όσο κι αν φαίνεται ακατόρθωτο καταπατώνται ένα ένα στο σύγχρονο κόσμο. Μάλιστα όχι μόνο στον αναπτυσσόμενο και ημιεκπαιδευμένο τμήμα του πλανήτη, αλλά και στην ανέκαθεν πιο λόγια και φιλελεύθερη Ευρώπη που τα κράτη της αποτελούν πρότυπα των υπολοίπων.
Πραγματικά οι ειδήσεις μας ενημερώνουν ανά περιόδους για τα πιο ειδεχθή και απρόσμενα συμβάντα ωστόσο φροντίζουν πάντα να τα καλύπτουν με μεγάλες δόσεις ρηχών και ανούσιων γεγονότων, ώστε στο τέλος να μην μπορούμε να αντιληφθούμε τη βιαιότητα και τις θλιβερές καταστάσεις που ευρύτερα επικρατούν. Κι έτσι λοιπόν η δολοφονία τριάντα ατόμων από ένα ψυχασθενή σε μια μέχρι στιγμής φιλήσυχη πόλη ή οι συνεχείς αποκεφαλισμοί αθώων πολιτών από τζιχαντιστές, μετά το πέρασμα μιας εβδομάδας θεωρούνται πεπερασμένα γεγονότα που δεν ωφελεί σε τίποτα να τα συζητάμε πια. Ωστόσο δεν είναι απλά ο σημερινός άνθρωπος και των πέντε ηπείρων τόσο αναίσθητος και αδιάφορος αλλά έχει πλημμυρίσει το μυαλό του από άχρηστες πληροφορίες, από φαινομενικές φιλοδοξίες από συνεχώς αυξανόμενους στόχους προς υλοποίηση κι αυτά μέσα σε μια καθημερινότητα που μετά βίας σου δίνει λίγο χρόνο για να ανασάνεις.
Πιστεύω βεβαία ακόμα μέσα μου στην ικανότητα του καθενός από εμάς να συναισθανθεί και να προσπαθήσει για την ασφάλεια και την ελευθερία όλων των πνευματικά και σωματικά υποδουλωμένων ανθρώπων. Όταν διώξει τη θολή εικόνα από το μυαλό του και αντιμετωπίσει κριτικά και ανθρωπιστικά τις πληροφορίες που έρχονται κάθε μέρα θα μπορέσει να αντιληφθεί τη βιαιότητα που υπάρχει σε τόσους διαφορετικούς πυρήνες πάνω στο σώμα της γης και θα νιώσει αυτή την αδικία, την σκληρότητα, την πνευματική οχύρωση σε προδιαγεγραμμένες ιδέες, την καταπίεση, την πείνα, να στοιχειώνουν τον ίδιο όσα χιλιόμετρα μακριά κι αν βρίσκεται και παράλληλα την ανάγκη να τα υπερνικήσει. Γιατί η ανάγκη αυτή υπάρχει μέσα σε κάθε νέο, εκπαιδευμένο και φιλελεύθερο άτομο που τα όνειρα του είναι να αποτελεί μέρος ενός ειρηνικού, δίκαιου, ελεύθερου, εξελισσόμενου, εκπαιδευμένου και ισότιμου προς όλους κόσμου.
Βελουδένια Μήλια
